Seminarski radovi i diplomski radovi

Memorija služi za pamćenje podataka i programa. Kapacitet odnosno veličinu memorije predstavlja količina bajtova koju memorija može da prihvati. S obzirom na postojanost podataka, radnu memoriju možemo podeliti na RAM memoriju (Random access memory) i ROM memoriju (Read Only Memory).

R A M memorija omogućava izvršavanje programa ili trenutno skladištenje rezultata rada programa. Da bi se program mogao izvršiti, on se iz stalne memorije (npr. hard disk) mora "kopirati" u radnu memoriju. Sadržaj RAM memorije se može menjati, odnosno u RAM memoriji podaci se mogu upisivati i brisati. Međutim, s prekidom napajanja električnom energijom saržaj memorije se gubi.

RAM memoriju predstavljaju memorijski čipovi različitog kapaciteta i postavljaju se u specijalna podnožja na matičnoj ploči. U nju se upisuju, učitavaju razni programi; operativni sistemi, aplikativni programi i drugi. Ona takođe pamti unete podatke i informacije koje korisnički program obrađuje, kao i rezultate te obrade.

Osnovni kriterijumi koji određuju kvalitet RAM memorije su:

·              kapacitet,

·              brzina pristupa,

·              način pakovanja i vrsta podnožja,

·              proizvođač,

·              cena.

R O M memorija omogućava isključivo čitanje fabrički upisanih podataka, pri čemu promene sadržaja nisu moguće u obučnom radu sa korisničkim programima.

Kod PC računara, ROM sadrži deo operativnog sistema i poznat je kao BIOS (Basic Input Output System), program za uključivanje, startovanje (podizanje) sistema (Start-up), program za testiranje svih komponenti sistema po uključivanju (Power-On Self Test – POST) i program (Setup) za podešavanje odnosno konfigurisanje računara. U trenutku uključenja računara, RAM memorija ne sadrži nikakve instrukcije ili podatke. Zato je neophodno da postoji program koji će se automatski preneti u RAM, sa ciljem omogućavanja prenošenja ostalog dela operativnog sistema sa stalne memorije (diska ili diskete).